ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

ขา...

จริงๆ แล้วเราเดินด้วยขาจริงหรือ ? ถามโง่แฮะ ใครๆ ก็รู้ว่าเราไม่ได้เอาหัวเดิน .. อืมม จริงๆ แล้วผมไม่ได้ซื่อขนาดนั้น การเดินในความหมายของผมคือการเดินไปข้างหน้า.. การนำพาภาระ และ กิจกรรมทั้งปวงที่เราคิดว่าเราต้องทำ การเดินแบบนี้จำเป็นต้องมีพลัง และ กำลังที่เกิดขึ้นจาก จิตใจ หรือที่เรียกกันว่า กำลังใจ นั้นเอง กำลังใจ มี source หรือแหล่งกำเนิดไม่เหมือนกันในแต่ละคน แต่ละช่วงชีวิตก็สามารถเปลี่ยนแปลง Source ไปเรื่อยๆ เด็กๆ อาจมีเพื่อนๆ เป็นกำลังใจ เพื่อนกินเพื่อนตายก็ว่าไป โตมาหน่อย อาจมีแฟน คนรู้ใจ โตมาหน่อย ก็อาจเป็นความหวังในอนาคต พอแก่เข้าหน่อยอาจมีครอบครัว ลูกๆ ดังนั้นบางช่วงชีวิตของเราอาจมีบ้างที่ Source มันหายไปหรือสับสนไม่รู้จะยึด Source ไหนดี แต่ถ้าคิดให้ดีแล้ว ตัวเรานี่แหละเป็น Source ที่ดีที่สุด ติดตัวเรามาตั้งแต่เกิด เป็นตัวแทนของพ่อและแม่ .... เมื่อรู้แล้วในบางครั้งที่ไม่มี Source ใดให้ยึดเหนี่ยวก็จงทำตัวเองให้มีค่าสำหรับตัวเองเถิด.....

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

จดทะเบียน Domain

ครึ้มอกครึ้มใจ ตอนตี 5 ใกล้สว่าง หลังจากศึกษาอยู่สองสามวันก็ได้ทำการจด Domain เอ้าไว้ทำอะไรเล่น หลังจากนี้ก็เหลือหา hosting อยู่ละ...หาที่ไหนดีละแนะนำหน่อยครับ

ทดสอบกระจายเสียง...

ตอนนี้ก็ทดสอบกระจายเสียงผ่านทาง MrChoke.org กันแล้วครับหัวเมืองน้อยใหญ่ต่างๆ ก็คงเข้าไปสวามิภักดิ์กันเร็วๆ นี้จะได้เป็นปึกแผ่นซะทีชีวิตเรา....

สุดยอดชาตินิยม..

วันนี้วันแรกนั่งฟังสัมนา คนจีนทั้งหมดที่ขึ้นพูดพูดจีนหมดเลยอะ slides ก็จีนโอ้วพระเจ้า ต้องเสียบหูฟังตลอด.. คนดำเนินรายการก็จีนตลอดงาน.. บ้านเรามีงานที่ต้องพูดอังกฤษกันใหญ่ ฮ่า ๆ น่าเอาแบบบ้างเน๊อะ... อาหารจีนนี่ทำไมมันจืดจังหว่า.. เราว่ากินไม่เลิอกแล้วนายังยอมแพ้เลยเนี๊ยะ